Chips eten tijdens de les?

Dinsdagochtend, Rotterdam, 8.00 uur…
Tijdens een leerKRACHT-bordsessie in een MBO-team.

Een nietsvermoedend teamlid geeft aan dat hij graag de vijf schoolregels (die overal door het gebouw ingelijst ophangen) als doel op het bord wil. “Wij moeten die consequenter hanteren en de studenten moeten ze naleven.” Regels als: Jas op de kapstok / Niet eten en drinken tijdens de les, etc.

Het begin van de discussie over dat het lastig is die regels te hanteren (“Dit is geen jas meneer, dit is een vest” :-)!). Naast mij staat een docent die opgelucht fluistert: “oh gelukkig, ik ben niet de enige die moeite heeft die regels op te leggen..”

Het team lijkt het eens; de regels moeten als doel op het bord.

Dan stelt de schoolcoach de alles bepalende vraag: “Is dit een student-gericht doel? Oftewel, wordt de student er beter van..?” Een aantal docenten mompelt wat, ze schuiven wat op hun voeten heen en weer… Tja, is dát zo? Wordt de student er eigenlijk beter van?

Dan zegt een docent, die tot nu toe nog niks gezegd heeft: Ik heb me altijd al afgevraagd waarom het die vijf regels zijn. Wordt de student er beter van als hij geen boterham mag eten tijdens de les bijvoorbeeld?”
Een collega reageert: “Eten vind ik dan weer wat anders dan drinken”
Een ander: “Uit een zak chips eten tijdens de les gaat mijn inziens toch echt ten koste van de concentratie”.
….zo ging het door.

De schoolcoach vertwijfeld op de klok kijkend.
Help, mijn planning voor deze sessie ga ik niet halen als dit nog lang duurt…

Prachtig, hoe een ogenschijnlijk simpel voorstel uitmond in een gesprek waarin wordt besproken waar het écht om gaat: de betekenis voor de student van waarom we de dingen doen!
Dat maakt om 6.15 uur in de auto stappen om om 8.00 uur in Rotterdam een leerKRACHT-werksessie bij te wonen, de moeite waard!