Chronisch ziek en toch passend onderwijs? Dat kan!

Chronisch of langdurig ziek en dan passend onderwijs krijgen.
Wat houdt dat eigenlijk in? Wat betekent dat voor de organisatie van de school, de ouders en het kind?
Dit is het verhaal van Laurens. Een jongen van 10 jaar, met een chronische ziekte. Wat in zijn geval onder andere betekent dat hij elke maand minimaal 1 week ziek is. Koorts en extreme vermoeidheid zijn symptomen. Hij kan dan onmogelijk naar school.

Webcam in de klas
De oplossing van de school? Die beperkte zich aanvankelijk tot het mailen van het huiswerk. Toch heeft Laurens nu, in de weken dat hij thuis moet blijven, ook de mogelijkheid om thuis vanaf zijn laptop via KlasseContact van KPN mee te kijken en te luisteren in de klas. Hij kan op die manier zelfs vragen stellen aan de leerkracht en meedoen met groepsopdrachten.

Waarom dit een succes werd?
De ouders van Laurens hebben de mogelijkheid om ook zelf te investeren in de zorg voor hun zoon op school. Zij hebben, om te bepalen welke ondersteuning er op school allemaal mogelijk is, zelf expertise ingewonnen bij bijvoorbeeld artsen, patiëntenorganisaties en de gemeente. Alle kennis die de ouders vergaren over de ziekte, de zorg die daarbij past en de oplossingen die denkbaar zijn voor de schoolsituatie, delen ze met de school. Daarbij maakt de leerkracht van Laurens, meester Peter, tijd vrij om mee te denken. Samen zijn ze tot een voor iedereen passende oplossing gekomen.

Maar niet alle ouders hebben die mogelijkheden. En veel ouders weten niet waar ze moeten beginnen, hebben de tijd en de middelen niet en verzanden in het net van regels, procedures en tegenstrijdige belangen. Ze zijn dan volledig aangewezen op de kennis en middelen van de school.

Waar een wil is, is een weg!
De wil binnen de school en zeker onder leerkrachten om passend onderwijs te geven, is er wel. Zij willen immers het beste voor ieder kind. Maar het ontbreekt (nog) vaak aan de kennis, tijd en succeservaringen om een passende oplossing te vinden voor (chronisch) zieke kinderen.

Hoe maak je van die wil dan toch een weg?
Een goede samenwerking tussen school en de ouders is in ieder geval cruciaal. Dat betekent dat ze elkaar kennen, ondersteunen en versterken. Voor chronisch of langdurig zieke kinderen en hun ouders essentieel voor een zo passend mogelijke oplossing, waarbij ze zich gehoord en gesteund voelen.

Top 4: voorwaarden voor succesvol samenwerken

  1. Werk dus aan de relatie met de ouders. Wacht hier niet mee tot de druk en de emoties zijn opgelopen. Overleg samen hoe en wanneer er contact is. Verdiep je in de thuissituatie en de ziekte van het kind. Dat zorgt ook voor begrip en vertrouwen.
  2. Zorg voor een relatie die gebaseerd is op gelijkwaardigheid. De ouders zijn, zeker in dit geval, net zo deskundig als de school over wat hun kind nodig heeft.
  3. Zorg dat je extra boeken, materialen en (digitale) hulpmiddelen kan aanschaffen. En maak gebruik van leraren in de school, zoals meester Peter, die met plezier de mogelijkheden voor thuisonderwijs willen onderzoeken.
  4. Coördineer de samenwerking tussen alle betrokkenen (ouders, leraren, IB’er, zorgverleners van buiten, etc.). En bouw samen een dossier op zodat beide partijen, school en ouders, afspraken vastleggen en verantwoordelijkheid delen.

Omdat het kán!
Het voorbeeld van Laurens laat zien dat zo’n aanpak veel vruchten afwerpt. Ondanks dat hij maar liefst 10 weken van het vorig schooljaar niet fysiek op school aanwezig is geweest, heeft hij geen achterstand opgelopen.
Dankzij de samenwerking tussen zijn school en zijn ouders, krijgt hij onderwijs dat bij hém past, omdat het kán!

 

De namen in dit artikel zijn fictief om de privacy van de betrokkenen te waarborgen.
Namen en adressen bekend bij de auteur.