Vier succesvolle Nederlanders over ouderbetrokkenheid op school

19 december 2013 – Myrthe Meurders

Op welke manier zijn ouders betrokken bij het leren van hun kinderen, bij het onderwijs dat de school hun kinderen biedt, bij hun eigen rol in dit belangrijke proces van ontwikkelen en groeien? Ik interviewde vier volwassen die hun sporen inmiddels verdiend hebben: Dolf Jansen, Jacobine Geel, Wob ten Hoeve en Jacqueline Zuidweg. Het leverde vier kleine portretten op.

Dolf Jansendolfjansen

(1963) is cabaretier, schrijver, radiomaker, marathonloper en vader van twee middelbare scholieren.

‘Ik heb ooit opgetreden voor docenten in een aula met een uitvallende geluidsinstallatie en een benefietvoorstelling gedaan voor een onderwijsproject in India. Op die podia voel ik me meer thuis dan in een klaslokaal vol met ouders, eerlijk gezegd. Maar ik realiseer me heel goed dat betrokkenheid van ouders van groot belang is en blijft. Je schuift je kind niet op twaalfjarige leeftijd de school binnen om vervolgens te verwachten dat er vijf of zes jaar later een goed gelukte volwassene vandaan komt.’

‘Mijn kinderen zitten in 3 Atheneum en 5 Gymnasium, ze hebben geen moeite met leren. En ik probeer te doen wat ik kan, overhoren of culturele activiteiten bezoeken. Het lyceum waar ze op zitten onderneemt veel extra activiteiten op het gebied van cultuur en sport. Ik vind dat erg goed. Een middelbare school moet werken aan de ontwikkeling van interesses en bevlogenheden, aan iets van ‘persoonlijkheid’ wellicht. Ik vind dat nog meer van belang dan de kennis, de rijtjes, de naamvallen …..’

‘Een docent heeft een gouden kans om een lange periode met kinderen, jongvolwassenen, door te brengen. Natuurlijk, je moet hun de dingen meegeven die voor het examen belangrijk zijn. Maar je moet hun ook zaken meegeven waar ze echt de rest van hun leven wat mee kunnen. Laat leerlingen in vrijheid hun eigen plek vinden en ontdekken wat ze kunnen bijdragen aan hun directe omgeving. En ook aan de grote wereld. Help hen daarbij. Ik probeer dat ook als vader. Ik weet dat er bedreigingen zijn, van allerlei orde, maar ik maak me daar vaak niet te druk om. Ik probeer zelf zoveel mogelijk sociaal gedrag te vertonen, open te staan voor andere meningen en culturen, de dingen positief en betrokken te benaderen. Als die houding op mijn kinderen overslaat heb ik toch iets bereikt.’

Jacobine Geeljacobinegeel

(1968) is theologe, presentatrice bij de NCRV, voorzitter van GGZ Nederland en moeder van Jacco.

‘Jacco maakte zijn eerste toets toen hij vier jaar was. De kleuters moesten in de verzameling Dieren alleen de boerderijdieren aanwijzen. Nu was Jacco op die leeftijd erg wild van olifanten, dus wat hem betreft hoorde de olifant in elke deelverzameling van het dierenrijk thuis. Fout. Een grote teleurstelling voor hem en mij deed het bijna pijn.’

‘Inmiddels zit Jacco in groep 7 en we zijn zeker tevreden over de school. De sfeer is open, gastvrij, en het interculturele karakter ervaren we als erg verrijkend. Achteraf had ik het ook erg waardevol gevonden als de basisschool vakdocenten had gehad voor zaken als bijvoorbeeld gym en muziek. Als een school bewust budget reserveert voor vakdocenten, laat ze zien dat ze belang hecht aan meer zaken dan alleen de kernvakken en toetsresultaten.’

‘We beginnen ons te oriënteren op vervolgonderwijs. Nu we ons eigen kind ook beter hebben leren kennen in een schoolse omgeving, merk ik dat ik het erg belangrijk vind dat de school kan omgaan met verschillen in de klas en voldoende aandacht besteedt aan individuele kinderen. Want het gaat er uiteindelijk om talent aan te boren in ieder kind. Ieder kind neemt kwaliteiten mee en een leraar moet zich daarvan blijvend bewust zijn, wat mij betreft. In Nederland vinden we het moeilijk om om te gaan met verschillen; we poetsen dat graag weg. Maar laten we het vooral allemaal doen: het optrekken van ‘de onderkant’, het laten excelleren van ‘de bovenkant’, maar zeker ook: proberen de grote groep, de middenmoot, ook te laten schitteren.’

‘Ouders kunnen zeker iets betekenen. Op de basisschool ben ik voorzitter van de ouderraad geworden. De ouderraad is wat mij betreft het cement tussen de verschillende groepen; leerlingen, ouders, leraren. Als ouderraad kun je sfeerbepalend zijn, dat is belangrijk. Er zijn ook ouders die enkel in stand van kritiek staan; altijd maar mopperen op het schoolplein maar niets doen. Daar heb ik niks mee.’

‘Onze school heeft het keurmerk Ouderbetrokkenheid. Dat is een prikkel. Nu moeten we het nog waar blijven maken, bijvoorbeeld door als ouders voortdurend te blijven wijzen op het belang van goed omgaan met al die verschillende talenten. Niet alle leraren denken na over de soort omgeving die ze willen zijn voor de kinderen. Goed leiderschap is daarin cruciaal. Ik zou het geweldig vinden als we van de school een plek kunnen maken voor onze kinderen waar gestandaardiseerd is wat nodig is voor het borgen van kwaliteit, maar waar ze op een druilerige maandagochtend ook een olifant op de boerderij tegen kunnen komen.’

jacquelinezuidweg wobtenhoeveDeze interviews, en die met Wob ten Hoeve (MagZine, de grootste digitale tijdschriftenkiosk in Nederland en België) en Jacqueline Zuidweg (zelfstandig ondernemer, zakenvrouw van het jaar 2012, Zuidweg & partners – schuldhulpverlening voor midden en kleinbedrijf) zijn evenenees verschenen in het blad ‘Van 12 tot 18’. Alle vier de portretten lezen? Download het gehele artikel hier